Αν ένα συγκρότημα έχει μυθικές διαστάσεις, κάθε απόπειρα να αφηγηθεί κανείς την ιστορία του αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα: τι διαλέγεις να κρατήσεις και τι αφήνεις έξω; Το -διαθέσιμο στο Netflix- Becoming Led Zeppelin του Bernard MacMahon απαντά σε αυτό το ερώτημα με έναν μάλλον απροσδόκητο τρόπο.
Δεν επιχειρεί να χωρέσει όλη τη διαδρομή της μπάντας, ούτε να φτιάξει ένα χρονικό της rock and roll υπερβολής. Αντίθετα, επιλέγει κάτι πολύ πιο συγκεκριμένο: να σταθεί στη στιγμή της γέννησης. Στο πώς τέσσερις μουσικοί βρέθηκαν κάποτε στο ίδιο δωμάτιο και δημιούργησαν κάτι που έμοιαζε να μην έχει «ταβάνι».
Όταν η μουσική επισκιάζει τον μύθο
Όποιος περιμένει ένα ντοκιμαντέρ που θα ξετυλίγει όλες τις γνωστές ιστορίες για δωμάτια ξενοδοχείων που έμοιαζαν βομβαρδισμένα, ακραίες συμπεριφορές, ουσίες, αποκρυφιστικές εμμονές και οτιδήποτε συνδέθηκε με τη μεταγενέστερη εικόνα των Led Zeppelin, ίσως βγει από την αίθουσα κάπως απογοητευμένος.
Το Becoming Led Zeppelin μοιάζει να λειτουργεί σε ένα παράλληλο σύμπαν, όπου οι hard rock θρύλοι δεν έγιναν ποτέ οι αχόρταγοι θεοί της δεκαετίας του ’70, αλλά παρέμειναν τέσσερις εξαιρετικά ταλαντούχοι νεαροί που έπαιζαν μουσική.
Η ανθρώπινη διάσταση των Led Zeppelin
Είναι ίσως το πιο γοητευτικό στοιχείο της ταινίας: ξαφνικά οι μακρυμάλληδες θεοί της δεκαετίας του ’70 εμφανίζονται ως παιδιά της μεταπολεμικής Βρετανίας, με σχολικές στολές, οικογενειακές φωτογραφίες και γονείς που προσπαθούσαν να καταλάβουν γιατί ο γιος τους προτιμούσε μια κιθάρα από ένα «σοβαρό» επάγγελμα. Ο MacMahon έχει κάνει σπουδαία δουλειά στην αναζήτηση υλικού. Οι εικόνες που έχει ξεθάψει μοιάζουν με μικρούς θησαυρούς για όποιον έχει έστω στοιχειώδη σχέση με τη ροκ ιστορία. Βλέπουμε έναν νεαρό, σχεδόν ντροπαλό Jimmy Page να εμφανίζεται σε τηλεοπτική εκπομπή του BBC, έναν John Paul Jones να δουλεύει ως session μουσικός πριν γίνει μέλος της μπάντας και αποσπάσματα μιας εποχής που μοιάζει να ανήκει σε άλλον πλανήτη.
Ο Robert Plant προσφέρει μερικές από τις πιο απολαυστικές στιγμές. Το ντοκιμαντέρ θυμίζει ότι κάποτε είχε βρεθεί πολύ κοντά σε μια εντελώς διαφορετική ζωή, αυτή ενός ορκωτού λογιστή. Είναι δύσκολο να μη χαμογελάσεις προσπαθώντας να φανταστείς οικονομικές αναφορές παραδομένες με εκείνη τη φωνή που αργότερα θα ακουγόταν σαν σειρήνα πολέμου.
Ακόμη πιο ενδιαφέρουσα είναι η παρουσία του John Bonham. Ο Bonham πέθανε το 1980 σε ηλικία μόλις 32 ετών και η απουσία του έχει στοιχειώσει κάθε αφήγηση γύρω από τους Led Zeppelin εδώ και δεκαετίες. Εδώ, ο MacMahon χρησιμοποιεί ηχητικά αποσπάσματα από παλαιότερες συνεντεύξεις του και του επιτρέπει ουσιαστικά να συμμετέχει στην ιστορία. Υπάρχει κάτι συγκινητικό σε αυτό, ακόμη κι αν η ταινία αποφεύγει να αγγίξει το τραγικό τέλος του θρυλικού ντράμερ.
Όσα λείπουν από την ιστορία των Led Zeppelin
Ίσως η μεγαλύτερη αδυναμία του Becoming Led Zeppelin είναι ότι παρουσιάζει τους 4 μουσικούς σχεδόν σαν μουσειακά εκθέματα. Πολύ όμορφα φωτισμένα, άψογα οργανωμένα, αλλά με κάποιες προθήκες να λείπουν. Παρά τη διάρκεια των 137 λεπτών, η οποία σε σημεία δείχνει να βαραίνει την αφήγηση, το ντοκιμαντέρ βρίσκει κάθε τόσο τον τρόπο να θυμίσει γιατί αυτό το συγκρότημα άλλαξε τη μουσική ιστορία.
Όταν ακούγονται οι πρώτες νότες του "Whole Lotta Love" ή όταν οι αποκατεστημένες συναυλιακές λήψεις γεμίζουν την οθόνη, η συζήτηση για το τι λείπει περνά προσωρινά σε δεύτερη μοίρα. Γιατί τότε συμβαίνει κάτι πολύ απλό: σταματάς να αναλύεις και αρχίζεις το headbanging.
Τελικά, το Becoming Led Zeppelin ίσως να μην είναι το σπουδαιότερο ντοκιμαντέρ για τους Led Zeppelin. Ίσως ούτε καν να θέλει να γίνει. Είναι όμως ένα καλοφτιαγμένο, σχολαστικά μελετημένο και συχνά συναρπαστικό φιλμ για τη στιγμή πριν από τον μύθο. Και αν ανήκεις σε εκείνους που αγαπούν περισσότερο τη μουσική από τις ιστορίες γύρω από αυτήν, μάλλον θα σε ικανοποιήσει το Netflix.